Kolenwasserij Beringen - Most Endangered

In de loop van 2016 en vorig jaar nam onze Vlaamse Vereniging voor Industriële Archeologie een duidelijk standpunt in voor het integrale behoud van de dominerende en wettelijk beschermde kolenwasserij van de voormalige steenkoolmijn van Beringen (kijk op onze vorige webpagina)

Deze acties kendes ruime weerslag in de pers, doch van overheidswege werd gedaan alsof de neus bloedde.
Net voor de zomer van 2017 werd door de PPS vennootschap BE-Mine een eerste slopingsvergunning aangevraagd voor kolenwasserij 1, vermoedelijk het oudste deel van het complex. Deze aanvraag werd echter door het gemeentebestuur van Beringen afgewezen.
BE-MIne hield echter voet bij stuk en ging in hoger beroep bij de Provincie Limburg - die voor 3 maart over de aanvraag moet beslissen. Intussen worden alle vormen van beïnvloeding en lobbying gebruikt om de slopingsvergunning af te dwingen.
Op dinsdag 16 januari is in Hasselt een (besloten) hearing over deze vergunning gepland, waarbij de verschillende betrokken groepen die in het verleden bezwaren indienden tegen het verlenen van een slopingsvergunning echter niet gehoord zullen worden


zijgevel en voorgevel kolenwasserij, zicht op KW3 en KW1

Dit is wat er na de geplande slopingen nog zou overblijven...

 

De kolenwasserij werd op 19 december 1994  wettelijk beschermd als monument: "de kolenwasserij en -zeverij inclusief het toebehoren; dit alles met inbegrip van de uitrusting onroerend van aard en/of bestemming [...] o.a. leidingen, verbindingen, passerellen, transportbanden, machines, werktuigen, alle toebehoren inherent aan de werking, zoals mechanische, elektrische, elektro-mechanische, elektronische, hydraulische onderdelen, controle- en regeltoestellen, enz..."
Bescherming als monument impliceert dat de eigenaar het pand in goede staat dient te houden en alle maatregelen moet nemen om verval te voorkomen.
Beschermde gebouwen mogen ook niet afgebroken worden - en grote stukken zomaar slopen is in tegenspraak met alle principes van de monumentenzorg. Men gaat bij een beschermde neogotische kerk ook niet het grootste stuk van het schip slopen, terwijl men de zijbeuken, de sacristie en een stuk van de toren laat staan. Om dan te beweren dat men op een verantwoorde wijze met erfgoed omgegaan is...

Graag wijzen wij er op dat voor (delen van) beschermde gebouwen geen sloping kan toegestaan worden zonder (gedeeltelijke) opheffing van de bescherming, en dat daarvoor de in het decreet vereiste procedure dient gevolgd te worden. Dit valt onder art. 6.2.1. en art. 6.2.3. van het decreet  Onroerend Erfgoed, dat inzake procedure stelt :
"De gehele of gedeeltelijke wijziging of opheffing van een besluit tot definitieve bescherming in de gevallen, vermeld onder artikel 6.2.1, 1° tot en met 3°, gebeurt onder de voorwaarden en in de vorm vastgesteld voor de bescherming in artikel 6.1.2, 6.1.5, 6.1.6, 6.1.7, 6.1.13, 6.1.15, 6.1.16, 6.1.17 en 6.1.18."
Dit houdt o.m. een openbaar onderzoek en een advies van de Vlaamse Commissie Onroerend Erfgoed in. Deze procedure werd tot op vandaag nog niet ingezet, laat staan gevolgd.
Indien dit niet gebeurt kan een procedurefout ingeroepen worden, desnoods voor de Raad van State.

 

THE 7 MOST ENDANGERED

Vorig jaar diende VVIA ook een uitgebreid dossier in voor de Europese Campagne The 7 Most Endangered.
Bij de start van het Europees Jaar van het Cultureel Erfgoed, kondigen Europa Nostra, de toonaangevendste erfgoedorganisatie in Europa, en het Instituut van de Europese Investeringsbank de lijst aan van de 12 erfgoedsites aan die door een panel van experts genomineerd werden voor het 7 Most Endangered-programma 2018.
Daarbij is ook de kolenwasserij van Beringen ! (foto rechts boven)


 

Deze shortlist werd op 16 januari bekend gemaakt - toevallig op de dag dat de provincie Limburg het al dan niet toekennen van de slopingsvergunning besprak. Een beslissing werd uitgesteld.

Voor deze shortlist zie ook:

 

Wij volharden in onze strijd, en hebben daarvoor ook UW steun nodig

Wij vragen aan alle diensten en instellingen die bij het beslissingsproces betrokken zijn uitdrukkelijk om
1) geen enkele slopingsvergunning te geven voor delen van dit unieke gebouw
2) het beschermde statuut van de kolenwasserij niet op te heffen of aan te passen om sloop van delen mogelijk te maken
3) het gebouw voor verval te behoeden en intact te houden, en terzelfdertijd een ernstige architecturale en haalbaarheidsstudie uit te voeren voor de herbestemming, de interpretatie en de publieke valorisatie van de kolenwasserij. Wij stellen o.m. voor om een Europese ideeënwedstrijd voor dit gebouw uit te schrijven
4) de nodige fondsen hiervoor te zoeken en ter beschikking te stellen

Van waar komen de handtekeningen (Nederlandstalige versie) ? Stand 06.02.2018, 12:00 =
932 handtekeningen op Nederlandstalige petitielijst
+ 44 op de Engelstalige + 27 op de Franstalige
= in totaal reeds 1003 handtekeningen

 
Europa   
   Vlaanderen en Nederland
En op 13-15 april
organiseren VVIA afd Limburg samen met EFAITH (European Federation of Associations of Industrial and Technical Heritage)
in de mijngebouwen van Beringen
een Europese bijeenkomst van mijnerfgoedverenigingen en -vrijwilligers.

Meer informatie, inschrijvingsformulieren en een call-for-papers op de website
www.miningheritage.org

 

 

UW STEUN IS NODIG
steun de werking en acties van VVIA vzw
word lid

In de pers en op websites:

 

 

Ga naar